De opkomst van Rae Sremmurd
Gekke naam voor een hiphop duo? Zet het maar eens achterstevoren: Ear Drummers, de naam van hun label. Vorig jaar leverden ze met 'No Type' en 'No Flex Zone' al gigantische bangers, maar dit jaar hebben ze geheel onverwacht hun doorbraak naar de mainstream te pakken. Hoppa, zo opeens op #1 in Amerika! De Mannequin Challenge heeft er iets mee te maken, maar het belangrijkste is natuurlijk dat het een ongelooflijk goed nummer is. Die beat, die hooks: alles klopt.
Concreter: twee hits hebben de jonge rappers uit Atlanta. Ze beginnen met de eerste: No Flex Zone, en meteen valt een heerlijk kneuterig special effect op: twee gigantische bordkartonnen hoofden van de twee broertjes, vastgehouden door verveelde roadies die achter hun masker lekker staan te smsen. De twee rappers zelf maken zich er zeker niet vanaf. Natuurlijk is de tweede hit en grootste bewaard voor het laatst, en dan heeft Rae Sremmurd nog een bonus: producer Mike WiLL Made-It is er zelf bij voor No Type. Niet dat hij echt een rol heeft, maar alleen al zijn aanwezigheid op het podium doet iets. "Bad bitches are the only thing that I like", scandeert iedereen uit volle borst mee. "You ain't got no life. I spend it how I like." Tussen die twee knallers zitten ook wel wat mindere tracks, en het cross-over potentieel van dit duo naar het Nederlandse publiek lijkt niet groot. Niet zoals hier, waar ze echt twee dikke top 40 hits hebben. Voor liefhebbers van party straathiphop is Rae Sremmurd absoluut het te kloppen team. De hiphopfestivals zullen in de rij staan.
Onvergetelijke momenten op Woo Hah!
Het moment dat Rae Sremmurd ananas na ananas kapotgooit. Wat zou Swae Lee van Rae Sremmurd toch voor een obsessie met ananassen hebben? Zo te zien had hij er zeker tien op z’n rider staan. De ene na de andere gooit hij kapot, om het sap rijkelijk over zijn gezicht te laten druipen en de overblijfselen het publiek in te gooien. Dat reageert er hysterisch op. Een jongen met ‘Swae Is Bae’ op zijn t-shirt vangt gillend een stuk, en lijkt er zelfs een klein hapje van te nemen. Verfrissend.
Even een moment stilte voor de ananassen en trommelvliezen die tijdens de show van Rae Sremmurd op Woo Hah! gesneuveld zijn. En dan waren er nog de ananassen en champagneflessen die het op het podium moesten ontgelden: terwijl Swae Lee het zoveelste stuk tropisch fruit kapot smijt, zet Jimmy zijn tanden in een champagnekurk. Wil je de madness meemaken? Je kunt de show nu online terugkijken.
Beatleswaardige hysterie en een hoop gesneuvelde ananassen. Dat was de show van Rae Sremmurd op Woo Hah! 2017. De hele show staat hier online. Gillende meisjes bij de Mohawk na afloop van de Rae Sremmurd show. Echt klassiek gillen, zeker als het raampje open gaat en er iets van een kledingstuk naar buiten komt. Het moge duidelijk zijn: Rae Sremmurd is hier in Texas een hit.
Hiphop en crowdsurfen: Een punk-achtige energie
Dat hiphop ontzettend punk kan zijn, dat is natuurlijk geen nieuws. Maar het blijft cool om te zien hoezeer het crowdsurfers regent. Naast Ray Fuego laten artiesten als Princess Nokia, Rae Sremmurd en Travis Scott zich dragen over de hoofden op het veld, en ook in het publiek zijn er meer stuntpiloten dan je je kunt voorstellen. Het is een wonder dat er geen benen zijn gebroken.
Nederlandse hiphop scene aanwezig
Niet alleen op het podium zijn er veel Nederlandse artiesten te bekennen, maar ook in het publiek zien we superveel rappers die even een kijkje zijn komen nemen. Zelfverklaard ‘Nederlander Post Malone met een missend chromosoom’ Donnie tuurt naar de echte Post Malone, GRGY staat vooraan bij Rae Sremmurd, Hef deelt op het terrein selfies uit en Mula B en Bokoesam kijken de ogen uit bij Travis Scott. Je zou er bijna hiphop-paparazzi-fotograaf van willen worden.
Rae Sremmurd live op Woo Hah!
Wil je de madness meemaken? Je kunt de show van Rae Sremmurd op Woo Hah! 2017 nu online terugkijken. Het verslag van de beste dag die we ooit op Woo Hah! hebben gehad. Om je de winter door te helpen deelt 3voor12 tot het eind van het jaar elke dag een opname van de mooiste live-momenten en de vetste festivalshows en concerten van 2017. Hier vind je ze allemaal op een rijtje, met shows van o.a. Nog meer liveshows terug zien? Ons overvolle archief vind je hier.
Rae Sremmurd - Look Alive (Throwing Phones) [Live @ WOO HAH! Festival Tilburg]
Andere opvallende acts en momenten
The xx en hun nieuwe single 'On Hold'
Na een week flink teasen met een aantal snippets in hun Spotify-lijst ‘The xx in the studio’ verscheen begin november ‘On Hold’, de nieuwe single van The xx. Het is een relatieduet met de glansrol voor een sample die er last-minute werd ingefietst. Jamie xx: “Romy en ik zaten erg omhoog met alle losse onderdelen van deze track. Eerlijk gezegd: we liepen een beetje vast.”
De terugkeer van Azier
Een paar jaar terug maakte Azier nog indruk met zijn knetterende electropop-debuut. Veel 80’s invloeden, en als je goed luisterde hoorde je zijn woonplaats Berlijn er ook in door. In de tussentijd verhuisde hij naar Parijs, en opeens was er een nieuwe single. Een elegante ballad, maar wel met een funky bas en een Korg die hij laat klinken als een fluit. Dus ja, een beetje een gekke track als je hem voor het eerst hoort. Maar wel een die je keer op keer blijft opzetten.
Liv: Een supergroep die tegen de verwachtingen in presteert
Supergroepen klinken veelbelovend, maar vallen bijna altijd tegen (voorbeeld: ongeveer de hele popgeschiedenis). Gelukkig zijn er nog steeds uitzonderingen. Liv is misschien niet de meest spannende bandnaam, maar er zitten nogal wat kanonnen in en die halen in tegenstelling tot de meeste supergroepen het maximale uit hun individuele kwaliteiten: het bitterzoete van Lykke Li, de hitgevoeligheid van Miike Snow en dan het rammelende van Peter, Björn & John. Meer van dit!
Ten Fé: Een veelbelovend duo in de voetsporen van The War on Drugs
Het Londense duo achter Ten Fé zat al jaren in andere bands, maar het wilde maar niet lukken. Uiteindelijk begonnen ze samen een bandje en viel alles op z’n plek. Het is al even stil vanuit kamp The War on Drugs, en Ten Fé springt brutaal in dat gat. En als je 'Elodie' zo hoort, kunnen ze daar nog wel eens een heel eind mee komen...
De energieke live-shows van Travis Scott
Ja, wanneer Travis Scott halverwege zijn show op een cabin klimt, ontstaat een legendarische turnup. Het hele veld wordt wild, de ene na de andere jongen wordt verdrukt en door EHBO weggedragen, gasten klimmen in palen en de hekken bij Travis buigen gevaarlijk ver door. Ongelooflijk indrukwekkend, en eerlijk gezegd doodeng. Wanneer er gasten uit het publiek bij Travis Scott op de cabin klimmen, houdt de rapper zowaar de security tegen, en dwingt hij de waaghalzen om een flinke aanloop te nemen en een nekbrekende stagedive te nemen. Dat doet-ie zelf overigens ook, om daarna nog eenmaal ‘Goosebumps’ in te starten en twintig minuten te vroeg de show te beëindigen.
Ray Fuego's indrukwekkende optreden in de loods
Tuurlijk, we wisten al dat SMIB-rockster Ray Fuego een killer is die elke willekeurige zaal kan omtoveren tot een krankzinnige kermis. Maar dat hij zelfs zo’n giga-loods in Tilburg op stelten kan zetten? Imposant hoor, hoe hij in zijn zilveren skins niet alleen een duik in zijn publiek neemt, maar zich ook nog eens op handen laat tillen en uiteindelijk bovenop een kolkende moshpit gaat staan. Hoe doe je dat?! Echt sensationeel.
The Districts: Rock met tomeloze inzet
Er is maar een band op SXSW die er op kan bogen dat ze nu al op zowel Motel Mozaique, London Calling als Lowlands geboekt staan: The Districts. De jonge rockband uit de Amerikaanse staat Philadelphia heeft net haar debuutalbum uitgebracht, A Flourish And A Spoil. Meteen al bij het eerste akkoord duikelt het petje van zanger Rob Grote het podium op. De rest van de show merkt hij niet eens dat hij het verloren is, zo gaat hij op in de muziek. En de rest van de band ook. Gepassioneerd op een Afghan Whigs-achtige manier. Hoewel The Districts gewoon hun houthakkers-kloffies op het podium aan hebben, boeit hun hele set wonderwel door hun tomeloze inzet. Minpuntje is dat geen enkel liedje er bovenuit steekt als radioliedje. Ze vermijden ook elke Kings Of Leon-truc live. Geen meeklap-momentjes dus, want ze vergeten gewoon dat er publiek staat, zo gaan ze in hun eigen muziek op.
Hudson Mohawke en de kracht van 'All Day'
Hudson Mohawke in de Mohawk, dat is natuurlijk een droomcombi. De Schot komt in juni met een nieuwe plaat, die wij stiekem al gehoord hebben. Het is een album vol verrassingen, vooral tracks met r&b zanger Miguel en alleskunner Antony. Mag het publiek die tracks al horen? Nou, nee dus. Hudmo is zuinig op zijn nieuwe plaat. Hij bouwt zijn set vooral uit oude blokken, de extreem harde kickdrums, de lompe blaf van een hond in Chimes. Die recente hit gooit is er nogal plomp in, maar dat zijn we helaas wel een beetje van hem gewend. Een next level liveset voor bij de nieuwe plaat heeft Hudmo nog niet voor elkaar. Misschien sleutelde hij toen wel aan de track die nu het hoogtepunt in zijn set vormt: Kanye Wests All Day. In een interview dat de Schot onlangs met 3voor12 deed, vertelde hij trots dat Kanye bij hém in de studio kwam voor die track. All Day is zijn track, en hij is geweldig. Heeft Kanye ooit zo’n harde banger gehad?
Odesza: Frisse en energieke dance-tunes
Het is een beetje behelpen in het Spotify house, vandaag. Eerst is er Ryn Weaver, het vriendinnetje van Cashmere Cat dat nogal lomp uit de hoek komt waar we haar elegant verwachtten. En we zagen Gorgon City, een Engels duo dat vreselijk zijn best doet met een live drummer en twee vocalisten, maar dat toch naar huis mag als een derderangs Disclosure. Niet dat hun live-set visueel gezien veel om het lijf heeft. Het duo uit Seattle heeft twee tafels met laptops en wat elektronische pads waar ze nu en dan frivool op rammen. Maar hey, laten we daar niet te lang bij stilstaan, want dat doen de enthousiaste mensen hier vooraan ook niet. Alle punten scoort Odesza op basis van hun sound, die fris en energiek is. Ze kiezen dezelfde hoek als de succesvolle Australiër Flume: pakkende dance-tunes met de ritmepatronen van Amerikaanse hiphop en poppy vocalen. Hun set kent veel variatie en een lekker tempo, en er zitten heel wat tunes in die blijven hangen. Meest van allemaal afsluiter Say My Name, dat eigenlijk een grotere hit verdiende te worden dan het tot nu toe was. Misschien alsnog komende zomer?
AG Cook: De futuristische klanken van PC Music
Neem een willekeurige Paul Elstak track, haal 'm door de shredder en zet 'm ritmisch terug in elkaar. Dat is grofweg hoe een mix van AG Cook klinkt. Het is een bijzondere ervaring om alle houvasten die je doorgaans in een dancetrack hebt (opbouw, drop) compleet geslacht te horen worden tot op het eerste oor totaal niet bij elkaar horende fragmenten, maar dat je uiteindelijk toch niet stil kunt blijven staan. Cook, Britse labelbaas van PC Music, heeft een drukke SXSW, want er zijn veel boekingen en showcases voor hem en zijn label. Vorig jaar werd Sophie hier succesvol gelanceerd, samen produceren zijn als QT, en dan is er ook nog bubblegum future pop act Hannah Diamond. Dit futuristische geluid steekt de draak met de EDM hype en AG Cook doet dat op technisch heel hoog nivo. Niet voor iedereen, wel heel erg goed!
LANY: Charismatische pop met een melancholische ondertoon
Dreampop en elektropop acts genoeg op Soundcloud en dus ook op SXSW, waar het talent om de aandacht smeekt. Zie daar maar eens bovenuit te steken. Dat lukt het nieuwe trio LANY uit L.A. Wat LANY heel goed snapt is dat je los moet komen van de toetsenborden. Entertainment achter je laptop gaat het niet worden, namelijk. Niet voor een Amerikaanse band. Grappig, de zanger heeft daar wat op gevonden. Hij kan met de rechterhand achter zijn rug toch nog steeds de leads spelen, terwijl hij ook zingt. Knap. 'Awesome', roepen de Amerikanen dan ook na afloop. Dat was het ook wel. De zanger heeft charisma en gevoel voor drama. En met sterke melancholieke uptempo songs als ILYSB en Made In Hollywood hebben ze troeven in handen. LANY komt er wel. (Menno Visser)