Peter R. de Vries had een diepe genegenheid voor televisie; het medium was hem dierbaar en werd uiteindelijk zijn belangrijkste podium. Dit deelde hij vrijdag in het programma TV Monument, wat zijn laatste interview voor zijn overlijden bleek te zijn. In dit programma spraken mediamensen over zeventig jaar televisie in Nederland. Het interview met De Vries werd twee weken voor zijn overlijden opgenomen in Beeld & Geluid in Hilversum. De misdaadverslaggever werd op 6 juli 2021, een week voor het interview, op straat in Amsterdam neergeschoten en bezweek op 15 juli 2021 aan zijn verwondingen.
Een leven gewijd aan de waarheid
In zijn laatste interview reflecteerde De Vries op momenten die voor hem de tv-geschiedenis hadden bepaald. De maanlanding in 1969 noemde hij het belangrijkste moment. Hij herinnerde zich hoe hij als brugklasser in de aula van zijn school met de hele klas naar de gebeurtenis keek, wat hij omschreef als "een uniek moment".
De start van een televisiecarrière
Zijn eigen televisiecarrière begon in 1987, toen hij voor het eerst te zien was bij Jan Lenferink in het programma RUR. Een van de zaken waar De Vries het meest trots op was, was het oplossen van de Puttense moordzaak. Het feit dat hij na 44 uitzendingen in bijna vijf jaar tijd twee onschuldige mannen uit de gevangenis wist te krijgen, had veel voor hem betekend.
Opmerkelijke keuzes en internationale erkenning
Opvallend was dat De Vries de ontmoetingen met Joran van der Sloot over de verdwijning van Natalee Holloway niet in zijn persoonlijke top-10 had staan, ondanks dat deze uitzendingen hem een internationale televisieprijs, een Emmy, opleverden. Hij omschreef de zaak als "niet heel bijzonder" en "vrij eenvoudig tot stand gekomen".
Het "legendarische" verhaal van Mabel en Klaas Bruinsma
Het meest "legendarische" uit al zijn misdaadprogramma's vond De Vries de onthulling dat Mabel Wisse Smit, destijds verloofde en later weduwe van prins Friso, een relatie had gehad met drugsbaron Klaas Bruinsma. Deze relatie werd aanvankelijk ontkend door het koninklijk huis. Via Charlie da Silva, de Chileense lijfwacht van Bruinsma, kwam De Vries echter achter het bestaan van de relatie. Hij reisde naar Chili om Da Silva te interviewen. De Vries vond de woorden die Da Silva daar uitsprak, 'Mabel, ken je me nog, ik jou wel…', prachtig.
Emmy inruilen voor Tanja Groen
Hoewel De Vries blij was met de prijzen die hij had gewonnen en met trots naar zijn prijzenkast keek, gaf hij aan zijn gewonnen Emmy direct in te ruilen voor het oplossen van de verdwijning van Tanja Groen. De 18-jarige studente verdween in 1993 in de buurt van Maastricht. De Vries startte een actie om een miljoen euro in te zamelen in de hoop dat met zo'n groot bedrag aan tipgeld meer bekend zou worden over haar verdwijning. Hij vond dat dit het minste was wat hij kon doen voor de ouders van Tanja, omdat de klassieke methode de oplossing niet had gebracht en er iets buiten de gebaande paden moest worden bedacht.
De nalatenschap van Peter R. de Vries
Peter R. de Vries, misdaadverslaggever, was een Nederlands programma dat in de beginjaren werd uitgezonden door RTL 4 en later door SBS6. De presentatie was in handen van Peter R. de Vries zelf, die tijdens de eerste twee seizoenen werd bijgestaan door Vivian Boelen. De Vries begon zijn carrière als misdaadjournalist voor dagblad De Telegraaf en voor programma's van de publieke omroepvereniging TROS. In 1995 werd hij adviseur en commentator van het TROS-programma Deadline. Toen hij in datzelfde jaar zijn werkzaamheden voor dat programma beëindigde, werd hij door John de Mol Produkties BV gevraagd om zelf een misdaadprogramma te presenteren voor de commerciële zender RTL 4, onder de naam Peter R. de Vries, misdaadverslaggever.
Grote successen en controverses
Een van de grootste successen van het programma was de herziening van de Puttense moordzaak. De Vries kwam echter in opspraak toen zijn oude werkgever, De Telegraaf, op 13 november 2009 publiceerde dat De Vries het merendeel van de royalty's (75%) van zijn boek over de ontvoering van Alfred Heineken afstond aan ontvoerder Cor van Hout. De verdwijning van Natalee Holloway, met ruim 7 miljoen kijkers het best bekeken SBS6-programma ooit, was een ander hoogtepunt.
Vroege carrière en methoden
De Vries begon zijn loopbaan in 1978 als leerling-journalist bij De Telegraaf, waar hij zijn eerste moordzaak onderzocht en zijn passie voor misdaadjournalistiek ontdekte. Al snel werd hij door de krant benoemd tot misdaadverslaggever. Zijn naam werd definitief gevestigd in 1983 door zijn verslaggeving over de ontvoering van biermagnaat Alfred Heineken. In 1987 stapte hij over naar het weekblad Aktueel, waar hij hoofdredacteur werd en het blad omvormde tot een misdaadmagazine. Vier jaar later maakte hij samen met Jaap Jongbloed het eerste misdaadprogramma op tv: Crime Time.
De Vries richtte ook een eigen persbureau op dat misdaadreportages en columns leverde aan onder andere het Algemeen Dagblad (AD), Panorama en Crime Time. Naast zijn boek over de Heinekenontvoering schreef De Vries diverse andere true crime-boeken en een boek over zijn jeugd. In 1994 had hij een grote primeur door Heineken-ontvoerder Frans Meijer op te sporen in Paraguay, destijds de meest gezochte crimineel van Nederland.
Innovatie met de verborgen camera
In 1995 kreeg hij zijn eigen programma, Peter R. de Vries, misdaadverslaggever, dat hij zeventien jaar lang bleef maken. In zijn programma maakte hij als een van de eersten gebruik van de verborgen camera. Dit leidde tot spraakmakende onthullingen.
Ontmaskering van Joran van der Sloot
Een van de meest besproken acties met de verborgen camera betrof de ontmaskering van Joran van der Sloot, begin februari 2008. In deze uitzending, die ruim zeven miljoen kijkers trok, won undercover Patrick van der Eem het vertrouwen van Joran van der Sloot. In een speciaal voorbereide auto voerde Van der Sloot indringende gesprekken en gaf hij openheid van zaken over de verdwijningszaak van Natalee Holloway en zijn betrokkenheid daarbij. De beelden van de bekentenis gingen de wereld over en leverden De Vries de Emmy Award op. Joran van der Sloot, die later beweerde alles te hebben verzonnen, werd niet vervolgd naar aanleiding van de uitzending, maar zijn louche zaakjes, waaronder vrouwenhandel in Thailand, werden later ook door het team van De Vries met de verborgen camera vastgelegd en uitgezonden.
De zaak Mabel Wisse Smit en Charlie da Silva
Een andere spraakmakende zaak betrof het interview op 2 oktober 2003 met Charlie da Silva, ex-lijfwacht van Klaas Bruinsma. Da Silva beweerde dat Mabel Wisse Smit, destijds verloofd met prins Friso, een liefdesrelatie had gehad met Bruinsma. De onthullingen schudden de Nederlandse monarchie op zijn grondvesten. Geconfronteerd met de uitzending moest Mabel Wisse Smit schoorvoetend toegeven dat ze Bruinsma inderdaad beter kende dan aanvankelijk toegegeven en dat ze weleens de nacht op zijn boot had doorgebracht. Hoewel ze een liefdesrelatie ontkende, wist Da Silva zeker dat ze "het wijf van die lange" was. Het feit dat Mabel Wisse Smit premier Balkenende onvolledige en onjuiste informatie had verstrekt over haar contacten met Bruinsma, leidde ertoe dat de regering geen toestemmingswet voor het huwelijk met prins Friso indiende, waardoor prins Friso zijn recht op troonopvolging verloor.
Gerechtelijke dwalingen aan het licht gebracht
De Vries stond bekend om het aan het licht brengen van gerechtelijke dwalingen. Een van de meest prominente voorbeelden is de Puttense moordzaak, waarvoor Wilco Viets en Herman du Bois veroordeeld waren. De Vries was ervan overtuigd van hun onschuld en maakte tientallen uitzendingen om hun zaak te bepleiten. Na een herzieningsprocedure werden Viets en du Bois in 2002 alsnog vrijgesproken. In 2008 werd de echte moordenaar, Ron P., gepakt na een dna-match en veroordeeld tot achttien jaar cel.
Hij speelde ook een cruciale rol in het vrijpleiten van Lucia de Berk, alias 'de Engel des Doods', en Kees B., die ten onrechte werd aangezien als de moordenaar van de 10-jarige Nienke Kleiss. De Vries gold als de luis in de pels van justitie, omdat hij met zijn programma vaak de aandacht vestigde op gerechtelijke dwalingen en machtsmisbruik.
Prijzen en maatschappelijke betrokkenheid
Met zijn misdaadprogramma won hij diverse nationale en internationale prijzen, waaronder een Academy Award voor zijn rol bij het oplossen van een drievoudige moord in Amsterdam, Omroepman van het jaar en een internationale Emmy Award voor zijn reportage over de verdwijning van Holloway. In 2005 richtte De Vries samen met oud-politiewoordvoerder Klaas Wilting en oud-voorzitter van Leefbaar Nederland Jan Nagel de Partij voor Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang (PRDV) op, met veiligheid als speerpunt. Door gebrek aan steun zag hij echter af van deelname aan de Tweede Kamerverkiezingen in 2007.
Beëindiging programma en nieuwe projecten
In 2011 kondigde hij aan te stoppen met het misdaadprogramma omdat het een enorme wissel op zijn leven trok. "Het is een baan die vaak 24/7 doorgaat. Je hebt altijd te maken met zaken van leven en dood, dat laat je mentaal niet onberoerd", zei hij. De laatste uitzending was een jaar later. Daarna ging hij aan de slag als freelance verslaggever, was hij regelmatig als misdaadkenner te gast in talkshows en actualiteitenprogramma's, en presenteerde hij een programma over pesten op internet.
Samen met zijn zoon en de inmiddels overleden oud-Ajacied Piet Keizer richtte hij in 2014 het bureau PR Sportmanagement BV op, dat de belangen van topsporters behartigt. Dit jaar liet hij zich van een geheel andere kant zien als dragqueen Emmi Beautycase in het RTL-programma Make Up Your Mind.
Laatste jaren en betrokkenheid bij coldcases
De laatste jaren was De Vries betrokken bij verschillende coldcasezaken, zoals de zaak-Vaatstra, de Posbankmoord en de moord op Rose Sulaiman in Thailand. In 2018 keerde hij terug op tv met het programma De Raadkamer bij SBS6. Vorig jaar stond De Vries als adviseur de ouders van de vermoorde Nicky Verstappen bij in de rechtszaak tegen Jos B., en steunde hij hen al sinds 1998. Onlangs lanceerde hij de stichting De Gouden Tip om via crowdfunding een miljoen euro in te zamelen voor de gouden tip in de zaak van de studente Tanja Groen.
Sinds vorig jaar trad De Vries op als vertrouwenspersoon van Nabil B., kroongetuige in het proces tegen de groep rond Ridouan Taghi. Ook was er volgens De Vries informatie dat Taghi, de hoofdverdachte in het Marengo-proces, hem wilde vermoorden. Later kwam De Vries nog met een brief die van Taghi zou zijn, waarin stond dat de journalist niets te vrezen had. Hij gaf aan niet bang aangelegd te zijn, maar erkende dat gezien de moorden op de broer van Nabil en zijn advocaat, het niet hysterisch was om te denken dat er iets kon gebeuren. "Dat is part of the job. Een misdaadverslaggever die op echt spannende momenten aan komt zetten met 'nu wordt het mij iets té intens' kan beter bij Libelle gaan werken," aldus De Vries.
Klassieker: Peter R. de Vries in gesprek met Theo van Gogh
De allereerste aflevering
De allereerste aflevering van Peter R. de Vries, misdaadverslaggever werd op 10 oktober 1995 uitgezonden, met een geruchtmakende undercoveroperatie over fraude met paspoorten op Curaçao. Dit was het eerste optreden van Peter R. de Vries op televisie en ook de verborgen camera maakte een soort debuut. De geheime apparatuur diende dit keer voor het eerst een journalistiek doel: vaststellen hoe kinderlijk eenvoudig het was om te sjoemelen met paspoorten. Na deze eerste uitzending groeide het gebruik van de verborgen camera in het programma van De Vries uit tot een specialiteit. Tussen 1995 en 2012 werden hiermee tientallen oplichters, pedoseksuelen en zelfs moordenaars ontmaskerd.
Flitsers geflitst
In het najaar van 2001 werd het rijgedrag van medewerkers van het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD) met de verborgen camera in kaart gebracht. Hieruit bleek dat de mensen die burgers beboeten, zich zelf ook niet aan de maximumsnelheid hielden. Woordvoerder Bert Woudenberg van de verkeersorganisatie 3VO werd zelfs een tijdlang stiekem gevolgd en bleek een snelheidsmaniak. Hoewel hij aanvankelijk weigerde schuld te bekennen, moest hij korte tijd later het veld ruimen. Ook Veilig Verkeer Nederland-directeur Joop Goos werd op de korrel genomen; hij maakte ook overtredingen en reed steevast te hard. Geconfronteerd met de beelden nam Goos, in tegenstelling tot Woudenberg, wel zijn verantwoordelijkheid en stapte op bij VVN.
Huurmoordenaar Rob Z.
In 2002 werd Peter de Vries benaderd door ex-gedetineerde Rob Z., die de lugubere opdracht had gekregen om drie mensen te vermoorden, maar dit niet wilde doen. In een plan dat met De Vries werd bekokstoofd, spraken ze af dat Rob tegenover zijn opdrachtgever zou blijven doen alsof hij geïnteresseerd was, om zo de voorbereidingen voor de liquidaties met de verborgen camera vast te leggen. De opdrachtgever, die in de gevangenis zat, liet de onderhandelingen via zijn vrouw lopen. Zij leverde uiteindelijk het moordwapen aan Rob. Na de 'uitvoering' van de eerste moord, sprong Peter R. de Vries opeens voor haar neus met de vraag: "Denk je soms dat je God bent, dat je over levens kan beslissen?" De vrouw, onwetend van het feit dat alles was geregistreerd, probeerde de schuld op Rob te schuiven. De uitzending leidde tot een politieonderzoek en veroordelingen van de opdrachtgever en zijn vrouw, en ook tot veroordeling van de opdrachtgever voor het bedreigen van Peter R. de Vries vanuit de gevangenis.
De bloedstollende ontmaskering van Joran van der Sloot
De meest besproken verborgen camera-actie uit het tijdperk Peter R. de Vries betrof de ontmaskering van Joran van der Sloot in februari 2008. In deze uitzending, die ruim zeven miljoen landgenoten aan de buis kluisterde, won undercover Patrick van der Eem het vertrouwen van Joran van der Sloot. In een met camera's en microfoons geprepareerde Range Rover voerde Van der Sloot indringende gesprekken, rookte een jointje en gaf uiteindelijk openheid van zaken over de langslepende verdwijningszaak van Natalee Holloway en zijn betrokkenheid daarbij. Hij vertelde hoe hij het lichaam van Natalee samen met een vriend in zee liet verdwijnen. De beelden van de bekentenis leverden De Vries de Emmy Award op. Joran van der Sloot, die alles uit zijn duim gezogen zei te hebben, werd niet vervolgd naar aanleiding van de uitzending. Hij nam de wijk naar Thailand, waar hij zich ging toeleggen op vrouwenhandel, maar ook deze louche zaakjes werden door Peter R. de Vries en zijn team met de verborgen camera vastgelegd en uitgezonden.
‘Zij was het wijf van die lange’
Op 2 oktober 2003 kwam het interview van Peter R. de Vries met de crimineel Charlie da Silva, ex-bodyguard van Klaas Bruinsma, slecht uit voor Mabel Wisse Smit. Da Silva beweerde dat Mabel Wisse Smit, die toen op het punt stond te trouwen met prins Friso, een liefdesrelatie had gehad met Bruinsma. De onthullingen, opgenomen in Chili, deden de Nederlandse monarchie op zijn grondvesten schudden. Geconfronteerd met de uitzending moest Mabel schoorvoetend toegeven dat ze Bruinsma inderdaad ietsje beter kende dan tot dan toe was toegegeven en dat ze weleens de nacht op zijn boot, de Neeltje Jacoba, had doorgebracht. Mabel ontkende een liefdesrelatie, maar Da Silva wist zeker: “Zij was die wijf van die lange.” Het feit dat Mabel Wisse Smit premier Balkenende onvolledige en onjuiste informatie had verstrekt over haar contacten met Bruinsma, leidde ertoe dat de regering geen toestemmingswet voor het huwelijk tussen Mabel en Friso indiende, waardoor prins Friso zijn recht op troonopvolging verloor.
Onschuldigen gerehabiliteerd
Peter R. de Vries kreeg onschuldige mensen vrij, zoals Wilco Viets en Herman du Bois, bekend als 'de twee van Putten', die ten onrechte waren veroordeeld voor de moord op stewardess Christel Ambrosius. Na tientallen uitzendingen en een herzieningsprocedure werden zij in 2002 vrijgesproken. Hun naam werd definitief gezuiverd toen in 2008 de echte moordenaar, Ron P., werd gepakt na een dna-match en veroordeeld werd tot achttien jaar cel.
Hij zorgde er ook voor dat schuldigen, die om wat voor reden dan ook nog vrij rondliepen, hun straf niet ontliepen. Zo werd ex-Hells Angel Louis H. tot een levenslange celstraf veroordeeld voor de moord op Corina Bolhaar en haar twee kinderen, mede dankzij een nieuwe getuige die De Vries op het laatste moment naar voren bracht. Ook Paul de R., die door De Vries werd ontmaskerd als de moordenaar van het echtpaar Hans en Ria Müller, werd veroordeeld tot zestien jaar celstraf en tbs met dwangverpleging na een onderzoek dat door de uitzending werd gestart.
Peter R. de Vries, misdaadverslaggever
Het programma Peter R. de Vries, misdaadverslaggever hield in 2012 op te bestaan, maar Peter R. de Vries zelf verdween niet van het toneel. Hij schreef meerdere boeken, waaronder een over zijn jeugdzonden (De R. van Rebel), en bemoeide zich met het script van de Hollywoodverfilming van de Heinekenontvoering. Bovendien startte hij met zijn zoon Royce en Ajax-icoon Piet Keizer begin 2014 het sportmanagementbureau PR Sportmanagement BV. Op tv was Peter ook allesbehalve uitgespeeld; als zelfstandig media-ondernemer maakte hij tv-programma's voor de publieke en commerciële omroepen en werd hij regelmatig om een second opinion gevraagd in misdaaddossiers.