De overstap naar een nieuwe router met een coaxaansluiting kan soms leiden tot onverwachte uitdagingen, met name wanneer de hoofdaansluiting van de coaxkabel zich niet op een handige locatie bevindt, zoals in de meterkast zonder stopcontact. Veel huishoudens beschikken echter over een coaxaansluiting in de buurt van de televisie, waar wel stopcontacten beschikbaar zijn. De vraag rijst dan of deze coaxaansluiting, die niet de hoofdaansluiting is, toch gebruikt kan worden voor internettoepassingen.
Een veelvoorkomende situatie is dat de coaxaansluiting die naast de tv is geplaatst, niet direct verbonden is met de hoofdaansluiting in de meterkast. In dergelijke gevallen kan het de moeite waard zijn om te onderzoeken of deze alternatieve aansluiting toch kan functioneren. De ideale situatie is dat het ene uiteinde van de coaxkabel in de AOP (Abonnee Overname Punt) in de meterkast wordt aangesloten, waar ook het modem is geïnstalleerd. De andere kant van deze kabel zou dan idealiter moeten uitkomen bij de televisie. Dit principe geldt ook voor telefoondraden die gebruikt worden voor xDSL-internet; de prestaties zijn afhankelijk van de afstand tot het knooppunt en de kwaliteit van de infrastructuur.
Coaxkabels: Meer dan Alleen TV Signaal
In de meeste woningen zijn coaxkabels aanwezig voor het overbrengen van het kabel-tv-signaal. Wat veel mensen echter niet weten, is dat de coaxkabel uitermate geschikt is voor het transporteren van internetsignalen. Hiervoor zijn specifieke oplossingen ontwikkeld, zoals de zogenaamde MoCA (Multimedia over Coax Alliance) adapters.
Deze technologie maakt gebruik van de reeds aanwezige coaxbekabeling in huis, bijvoorbeeld in de woonkamer of naar andere verdiepingen, om het internetsignaal efficiënt te verspreiden. Dit biedt een praktische oplossing om de dekking van het internetsignaal in huis te verbeteren zonder nieuwe bekabeling te hoeven trekken.
Hoe Werken MoCA Adapters?
Om het internetsignaal over de coaxkabel te sturen, zijn er speciale adapters beschikbaar, zoals de DualGig-2.5/GE MoCA adapter die snelheden tot 2.5 Gigabit ondersteunt. Voor een functionerende MoCA-verbinding zijn altijd twee adapters nodig.
- Eerste adapter: Deze wordt centraal geplaatst bij het modem of de router. De adapter beschikt over netwerkaansluitingen, een coaxingang en een coaxuitgang. De coaxingang wordt verbonden met de kabel die afkomstig is van de hoofdaansluiting, versterker of splitter. De coaxuitgang wordt gebruikt voor de kabel die leidt naar de ruimte waar het internetsignaal gewenst is.
- Tweede adapter: Deze wordt aan het einde van de coaxkabel geplaatst, in de ruimte waar het internet nodig is. Deze adapter wordt aangesloten op de coaxaansluiting en kan, indien gewenst, ook gebruikt worden om een televisie aan te sluiten via een standaard coaxkabel.
Het is belangrijk op te merken dat de coaxuitgang van de eerste adapter verbonden moet worden met de coaxkabel die naar de gewenste ruimte loopt. Deze kabel dient voorzien te zijn van een female IEC-stekker. De tweede MoCA adapter wordt vervolgens aangesloten op de ingaande coaxaansluiting (female) met een IEC male stekker.
MoCA®-installatie - Hoe MoCA-adapters aan te sluiten | Merk: Translite Global | Modelnr.: TL-MC84
De Coaxkabel: Opbouw en Kwaliteit
Een coaxkabel, de kabel die onder andere door providers als Caiway, Delta en Ziggo wordt gebruikt voor de levering van internet, radio en televisie, is een coaxiale kabel. Deze kabel is ontworpen voor de overdracht van beeld- en geluidssignalen en bestaat uit twee geleiders: de binnenste geleider voor signaaloverdracht en de buitenste geleider die dient als afscherming.
Structuur van een Coaxkabel
De kern van een coaxkabel is meestal van koper, omringd door een isolator (diëlektricum). Bij kwalitatieve kabels is dit diëlektricum bedekt met een verlijmde aluminium afschermfolie. De binnenste kern en de buitenste mantel zijn de stroomvoerende delen in een CAI-installatie, terwijl de afschermfolie externe signalen tegenhoudt. Een dichter vlechtwerk en een dubbele folielaag zorgen voor een betere afscherming, wat cruciaal is om interferentie van buitenaf te minimaliseren.
Verschillende Soorten Coaxkabels
Er bestaan diverse soorten coaxkabels, elk met specifieke eigenschappen en toepassingen. Dunne kabels bieden over het algemeen een mindere afscherming en hogere demping, wat betekent dat ze gevoeliger zijn voor storingen en het signaal sneller verzwakt. Dikke kabels daarentegen bieden een betere afscherming en minder signaalverlies, waardoor ze geschikt zijn voor langere afstanden. Echter, te dikke kabels zijn vaak niet praktisch voor gebruik binnenshuis vanwege hun omvang en compatibiliteit met standaard connectoren en buizen.
De gangbare coaxkabels voor radio, televisie (analoog en digitaal) en satellietontvangst hebben doorgaans een buitendiameter van 7 mm, een impedantie van 75 Ohm, een demping van 9 of 12 dB per 100 meter op 230 MHz, en een afscherming van minimaal 90 dB. Kabels met keurmerken zoals Kabel Keur of Ziggo Geschikt zijn speciaal geselecteerd en getest om aan deze technische specificaties te voldoen en garanderen een optimale prestatie.
Storingen op de Coaxkabel: Oorzaken en Oplossingen
Storingen op de coaxkabel kunnen diverse oorzaken hebben. Het televisie signaal is opgedeeld in transportstreams, vergelijkbaar met analoge zenders, waarbij elke stream meerdere digitale zenders kan bevatten. Televisieproviders gebruiken deze streams om zenders te distribueren. Signalen, zowel via de lucht als via de coaxkabel, zijn verdeeld over verschillende kanalen.
Interferentie
Wanneer de bekabeling van onvoldoende kwaliteit is, kan er instraining van externe signalen optreden, zoals mobiele telefoonsignalen (bijvoorbeeld 4G). Dit fenomeen, waarbij externe signalen zich mengen met het televisiesignaal op de coaxkabel, wordt interferentie genoemd. Dit kan zich uiten in slecht beeld of haperingen op specifieke zenders, terwijl andere zenders wel correct functioneren. Dit komt doordat de installatie op bepaalde frequenties wel voldoende bescherming biedt, maar op andere niet.
De Rol van de Klant bij Storingen
Wanneer er storingen optreden, wordt de klant vaak gevraagd de coaxkabel te controleren. Dit komt omdat de provider doorgaans niet verantwoordelijk is voor de binnenhuisinstallatie tussen het aansluitpunt van de provider en de ontvanger. Door een kwalitatief goede coaxkabel (bijvoorbeeld met Kabel Keur) direct tussen de hoofdaansluiting en de ontvanger te plaatsen, kan worden uitgesloten of het probleem bij de binnenhuisinstallatie ligt.
Wat te Controleren?
- Zijn alle connectoren correct en stevig aangesloten?
- Zijn de juiste connectoren gebruikt voor de aansluiting?
- Is de coaxkabel van de vereiste kwaliteit?
Tips voor het Kopen van Goede Coaxkabels
Bij het aanschaffen van coaxkabels is het raadzaam te letten op keurmerken zoals Ziggo Geschikt of Kabel Keur. Producten met deze labels zijn getest en goedgekeurd voor gebruik met digitale televisie en garanderen een beperkt risico op storingen. Kabel Keur producten bieden een breed scala aan geschikte componenten voor diverse kabelaanbieders en zijn gecertificeerd na onafhankelijke tests.
Coaxkabels Wegwerken en Lengte
Het wegwerken van coaxkabels vereist aandacht voor de omgevingsfactoren en de manier van installatie om signaalverlies en beschadiging te voorkomen.
Bescherming tegen Vocht en Buigingen
Coaxkabels kunnen beschadigd raken door langdurige blootstelling aan vocht, bijvoorbeeld in kruipruimtes. In dergelijke natte omstandigheden is een groene grondkabel noodzakelijk, aangezien deze bestand is tegen vocht en een dikkere, beschermende buitenmantel heeft. Scherpe bochten in de kabel kunnen interne breuken veroorzaken, wat leidt tot signaalverlies. Het is daarom aan te raden coaxkabels te buigen met een minimale radius van 7 cm om schade te voorkomen.
Maximale Lengte van de Coaxkabel
Over het algemeen kan tot 10 meter coaxkabel worden gebruikt zonder antenneversterker, direct vanaf het AOP/SOP. Na het gebruik van een splitter wordt deze maximale afstand beperkt tot ongeveer 5 meter. Langere kabels of het gebruik van meerdere splitters kunnen het signaal te veel verzwakken, waardoor de ontvangst bij de apparatuur onvoldoende kan zijn.
Specifieke Situaties en Problemen
In de praktijk kunnen zich diverse situaties voordoen met betrekking tot coaxaansluitingen en internettoegang. Een recent voorbeeld betreft een gebruiker die na de installatie van een nieuwe router met coaxaansluiting geen signaal ontving op de coaxkabels in huis, ondanks dat de internetverbinding wel werkte. In dit geval ging het om een nieuwbouwhuis in België, waar Orange gebruikmaakt van het netwerk van Telenet.
Diagnose van TV-signaalproblemen
Wanneer er geen TV-signaal wordt ontvangen, is het belangrijk om te achterhalen of de juiste tuners worden gebruikt. Moderne televisies beschikken over een DVB-C tuner voor digitale kabeltelevisie. Oudere televisies met enkel een analoge tuner of HDMI-ingang kunnen mogelijk niet overweg met digitale signalen. Het is ook essentieel om te controleren of de juiste instellingen voor de aanbieder zijn geactiveerd, met name voor digitale zenders (DVB-C).
In situaties waar internet wel werkt maar TV niet, kan het zijn dat de coaxaansluiting wel actief is voor internet, maar dat er filters op de splitters zijn geplaatst om gratis TV-kijken te voorkomen. Het direct aansluiten van een DVB-C televisie op de hoofdaansluiting kan helpen om te bepalen of de kabelaansluiting buiten het huis correct functioneert.
Verschillende Providers en Technologieën
Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen verschillende technologieën en providers. In Nederland biedt bijvoorbeeld Kabeltex glasvezel aan met een coaxaansluiting op het modem voor DVB-C TV. In België biedt Orange, dat gebruikmaakt van het Telenet-netwerk, mogelijk ook DVB-C aan via de kabel. IPTV (Internet Protocol Television) is een alternatieve methode voor TV-levering via de internetverbinding, vaak met behulp van een decoder of app.
In het specifieke geval van de gebruiker met Orange in België, werd geadviseerd contact op te nemen met Orange om te verifiëren of de juiste TV-box was geactiveerd. Ook werd gesuggereerd om te controleren of de televisie over een DVB-C tuner beschikt die MPEG-4 kan decoderen, aangezien decoders die enkel MPEG-2 ondersteunen mogelijk niet meer werken bij sommige providers.
