L'Invitation, oorspronkelijk uitgebracht als L'Invitation in 1973, is een Zwitserse film geregisseerd door Claude Goretta. De film verkent de complexe sociale dynamiek en psychologische spanningen die ontstaan wanneer een bescheiden kantoormedewerker zijn collega's uitnodigt voor een feest in een weelderige nieuwe woning.
Het Verhaal: Een Onverwachte Erfenis en een Uitnodiging
Het verhaal begint wanneer de bescheiden kantoormedewerker Rémy Placet, gespeeld door Michel Robin, een aanzienlijke erfenis ontvangt van zijn overleden moeder. Met dit fortuin koopt hij een groot en luxueus landhuis. Om zijn nieuwe leven als vrijgezel te vieren, besluit hij zijn collega's uit te nodigen voor een receptie in dit landhuis.
Rémy, die twintig jaar op hetzelfde kantoor heeft gewerkt, wordt in de film beschreven als een "doodverlegen man" en een "engel met illusies". Zijn intentie is om zijn collega's het geluk van kameraadschap te laten proeven. De film beeldt de overgang uit van de vertrouwde kantooromgeving, waar het geratel van de schrijfmachines overheerst, naar de rustigere sfeer van een tuin, gesymboliseerd door het "beschaafde snep… snep… snep… van een tuinsproeier".
De Dynamiek op het Feest: Maskers Vallen Af
Tijdens het feest, aangemoedigd door alcohol en bevrijd van de gebruikelijke werkplekbeperkingen, beginnen de maskers van de aanwezigen af te vallen. De collega's, die worden omschreven als "mediocre" met "pauere intriges" en "kleinzielige relaties", laten hun ware aard zien. In de vrijheid van het grote park, de warmte van de drankjes en de schaduw van de grote kamers, komen hun diverse emoties naar boven.
Dit leidt tot ongemakkelijk en soms chaotisch gedrag. De sfeer verslechtert geleidelijk, van "zure woorden" tot "ruziën". Deze transformatie wordt gadegeslagen door een "narcoze" en "verontrustende bediende", gespeeld door François Simon.
Thematische Diepten: Sociale Kritiek en Illusies
De film wordt beschouwd als een "prachtige, enigszins onheilspellende film" die doet denken aan Buñuel, maar zonder het mystieke. Het is een "zeer mooie psychologische en sociale studie", die de "pittoreske" aspecten van elk personage belicht met aandacht, maar zonder rancune. Sommige critici zien een echo van Jean Renoir in de film.
De Nederlandse recensent merkt op dat Goretta een "engel" toont in de gestalte van de verlegen Rémy. De film onderzoekt of de collega's, nu ze elkaar in de ogen kijken in plaats van naar elkaars ruggen, dit wel kunnen verdragen. Het feest loopt "zwaar uit de hand", en het is uiteindelijk Rémy die de "klappen" krijgt. De conclusie is dat de wereld geen plaats meer heeft voor engelen met illusies; ze moeten "terug naar kantoor".
Productie en Ontvangst
L'Invitation werd geregisseerd door Claude Goretta en is een Zwitserse productie uit 1973. De film werd vertoond op het Filmfestival van Cannes.
De film werd genomineerd voor een Oscar voor Beste Buitenlandse Film bij de 46e Academy Awards in 1974, maar won deze niet.
Michaël Sebaoun - Sonatina classica for violin and piano
tags: #l #invitation #goretta #ondertitel