Heeft u verdachte plekjes op uw huid ontdekt of is er bij u huidkanker vastgesteld? Wanneer een arts huidkanker vermoedt, wordt onder plaatselijke verdoving een klein hapje van de huid (biopt) genomen en in het laboratorium onderzocht. Huidkanker is de meest voorkomende vorm van kanker. Per jaar krijgen meer dan 55.000 Nederlanders voor de eerste keer de diagnose huidkanker. Een belangrijke risicofactor voor het ontstaan van huidkanker is overmatige blootstelling van de huid aan UV-straling van zonlicht en zonnebanken. Ook zonverbranding van de huid kan bijdragen aan het ontstaan van huidkanker. Een licht huidtype, erfelijke factoren en sommige medicijnen die het immuunsysteem onderdrukken, kunnen de kans op huidkanker vergroten.
Vroege tekenen van huidkanker kunnen zijn: nieuwe gezwellen op de huid, moedervlekken die van grootte, vorm of kleur veranderen, en wonden die niet genezen. Het veranderen van een bestaande plek; een verandering in kleur of grootte van een al bestaande huidafwijking. Jaarlijks krijgen ongeveer 5000 mensen in Nederland een melanoom, dit aantal neemt nog steeds toe. De basaalcelcarcinoom en plaveiselcelcarcinoom komen (veel) vaker voor, maar zijn minder gevaarlijk dan melanoom. Net als voor alle vormen van kanker geldt ook bij melanoom dat vroege ontdekking de beste kans op genezing biedt (in geval van vroege ontdekking groter dan 90%).
Behandelopties voor Huidkanker
De behandeling van huidkanker bestaat uit verschillende stappen. U krijgt tijdens uw behandeling met verschillende behandelaars en afdelingen te maken. Dit behandeltraject noemen wij een zorgpad. Behandelopties kunnen variëren van chirurgische excisie tot bestralingstherapie, en zelfs chemotherapie voor gevorderde gevallen. Overlevingspercentages kunnen variëren afhankelijk van het type en stadium van de kanker.
Chirurgische Excisie
De meest voorkomende behandeling is het wegsnijden van de kwaadaardige huidafwijking (excisie). Soms is na de operatie een huidtransplantatie nodig of wordt omliggend weefsel verplaatst. Met dit weefsel wordt de wond gesloten. Sommige huidtumoren worden door middel van bevriezing weggehaald.
Crèmebehandeling
Bij zeer oppervlakkige tumoren kan er soms gekozen worden voor de behandeling met een crème.
Mohs' Micrografische Chirurgie: Een Innovatieve Aanpak
In samenwerking met het Erasmus MC bieden wij een speciale vorm van chirurgie aan, genaamd Mohs’ micrografische chirurgie. In de Dermahaven maken we gebruik van Mohs' micrografische chirurgie, een innovatieve en effectieve methode om huidkanker te behandelen. Deze behandeling wordt voornamelijk gebruikt om huidkanker met een onvoorspelbaar groeipatroon in het gelaat te opereren.
Wat Houdt Mohs' Chirurgie In?
Mohs micrografische chirurgie of Mohs-chirurgie, is een operatietechniek voor het verwijderen van huidkanker. Dr. Frederic E. Mohs micrografische chirurgie (MMC) is begin 1940 ontwikkeld door de Amerikaanse hoogleraar Chirurgie aan de Universiteit van Wisconsin, Frederick Mohs. Hij ontwikkelde de methode om huidkanker volledig te verwijderen zonder onnodig gezond weefsel weg te halen. De essentie van zijn aanpak is om tijdens de ingreep direct de snijranden te beoordelen op de aanwezigheid van tumorcellen.
Tijdens de ingreep wordt direct beoordeeld of de snijranden van het weggesneden huid vrij zijn van tumorcellen. Op één dag wordt de tumor verwijderd, het weefsel onderzocht en de wond gehecht. Met deze behandeling wordt de huidkanker volledig verwijderd, terwijl zoveel mogelijk gezond weefsel behouden blijft. Na de operatie worden direct alle snijvlakken onder de microscoop gecontroleerd. Als bij deze controle blijkt dat de huidkanker nog niet geheel verwijderd is, wordt dat deel van de wond waar nog afwijkingen zichtbaar zijn, opnieuw geopereerd en gecontroleerd.
De Mohs operatie neemt enkele uren tot een dag in beslag. De behandeling kan een paar uren duren, afhankelijk van hoe vaak er opnieuw een stukje moet worden weggenomen. Dit kan betekenen dat het ontstane defect groter is dan u zich had voorgesteld. Na iedere ingreep ontstaat er een litteken.
Voordelen van Mohs' Chirurgie
Mohs-chirurgie is een behandeling waarbij huidkanker, met name in het gezicht, minutieus wordt weggesneden met minimale beschadiging en minimale kans op terugkeer. Noor van Oosten: “Deze vorm van precisie chirurgie is heel effectief want bij alle patiënten met huidkanker die we in het afgelopen half jaar hebben behandeld, is de tumor niet teruggekeerd.”
“Nu patiënten de ingreep gewoon op hun vertrouwde locatie dichtbij huis kunnen krijgen en niet meer naar Zwolle hoeven te reizen, merk ik dat voor bepaalde patiënten een grote drempel is weggevallen. Voor met name ouderen en minder mobiele patiënten was het namelijk niet mogelijk om naar Zwolle te reizen en konden we ze dus niet de beste behandeling geven. Gelukkig is dat nu niet meer aan de orde.”
Praktische Informatie rondom de Behandeling
Binnen de afdeling dermatologie is er een team van ervaren dermatologen die de operaties uitvoeren. Niet alle artsen voeren operaties uit. Voor nieuwe plekken kunnen wij geen rekening houden bij de planning. Indien er meerdere plekken met huidkanker moeten worden behandeld bij u, dan kiest de arts er vaak voor om dit op te splitsen in meerdere behandelingen.
Medicatie en Bloedverdunners
U mag uw bloedverdunners gewoon gebruiken, behalve als uw dermatoloog u heeft afgeraden ze te gebruiken. Gebruikt uw bloedverdunners via de trombosedienst? Dan moeten uw medicijnen meestal worden aangepast. Patiënten die, in het kader van behandeling of preventie van arteriële of veneuze trombo-embolie worden behandeld met enige vorm van antistolling en een operatie of ingreep dienen te ondergaan, lopen risico’s op bloedingen. Bij ingrepen met een intermediair bloedingsrisico geldt dat wanneer het bijbehorende tromboserisico laag is, de antistolling tijdelijk kan worden gestaakt. Bij een ingreep met een hoog bloedingsrisico dient het bloedingsrisico te worden afgewogen tegen de risico’s op trombo-embolische complicaties, welke afhankelijk zijn van de initiële indicatie van de antistolling, de duur van de onderbreking en de wijze van antistolling. Bij VKA-gebruik kan worden besloten tot overbrugging van antistolling met LMWH. Voor het bepalen van het trombo-embolie risico zijn vooral studies beschreven met betrekking tot het gebruik van vitamine K antagonisten (zie tabel 1 en 2). Bij patiënten met een veneuze trombo-embolie die worden behandeld met VKA wordt het risico op een nieuwe veneuze trombo-embolie bepaald door het interval tussen de laatste veneuze trombo-embolie en de geplande ingreep. Zonder tromboseprofylaxe is het risico op een nieuwe trombose het hoogst in de eerste maand na de doorgemaakte trombose, na drie maanden is dit risico minder dan 10% en na zes maanden ongeveer 2%.
Indien de indicatie voor een bepaalde operatie of ingreep is gesteld en de patiënt gebruikt enige vorm van antistolling, is tijdige afstemming rondom antistolling een vereiste. Er dienen lokale afspraken te worden gemaakt en te worden vastgelegd wie verantwoordelijk is voor het instellen, eventuele tijdelijk onderbreken/overbruggen en herstarten van antistolling. In dit kader is het van belang dat patiënten die antistolling gebruiken en een electieve operatie/ingreep dienen te ondergaan, uiterlijk 10 dagen voorafgaand aan de operatie/ingreep, worden gezien door de specialist, die lokaal verantwoordelijk is voor het perioperatieve antistollingsbeleid.
Begeleiding en Verzorging
U mag één persoon meenemen die de hele dag bij u is. Vanuit onze kliniek krijgt u als patiënt en uw begeleider een lunch aangeboden. Ook de partner, zoon of dochter die meekomt met de patiënt kan rekenen op deze verzorging. Dit is ook wat we teruglezen in de positieve recensies op Zorgkaart.”
Ook de aanwezigheid in de kliniek van een huiskamer waar patiënten kunnen herstellen, is een groot succes. Gedurende de dag is er een vrijwilliger aanwezig die de patiënten opvangt, voorbereidt op de ingreep en zorgt voor eten, drinken en afleiding.
Onderbouwing en Richtlijnen
De ontwikkeling/herziening van deze richtlijnmodule werd ondersteund door het Kennisinstituut van de Federatie Medisch Specialisten en werd gefinancierd uit de Stichting Kwaliteitsgelden Medisch Specialisten (SKMS). De financier heeft geen enkele invloed gehad op de inhoud van de richtlijnmodule. Deze richtlijnmodule is opgesteld conform de eisen vermeld in het rapport Medisch Specialistische Richtlijnen 2.0 van de adviescommissie Richtlijnen van de Raad Kwaliteit.
De kracht van het wetenschappelijke bewijs werd bepaald volgens de GRADE-methode. GRADE onderscheidt vier gradaties voor de kwaliteit van het wetenschappelijk bewijs: hoog, redelijk, laag en zeer laag. Bij het beoordelen (graderen) van de kracht van het wetenschappelijk bewijs in richtlijnen volgens de GRADE-methodiek spelen grenzen voor klinische besluitvorming een belangrijke rol. De aanbevelingen geven antwoord op de uitgangsvraag en zijn gebaseerd op het beschikbare wetenschappelijke bewijs en de belangrijkste overwegingen, en een weging van de gunstige en ongunstige effecten van de relevante interventies.
De sterkte van een aanbeveling verwijst naar de mate van zekerheid dat de voordelen van de interventie opwegen tegen de nadelen (of vice versa), gezien over het hele spectrum van patiënten waarvoor de aanbeveling is bedoeld.
tags: #mohs #behandeling #isala #tv #uitzending