Goed nieuws voor alle muzikanten die dagelijks citeren uit de cultfilm Buying The Band. Goed nieuws ook voor iedereen die afgelopen week op alle sociale media las dat 'alles wat men erover zegt waar' is: de film wordt de komende week driemaal vertoond in de Melkweg Cinema. Donderdag 22 februari gaat dit gepaard met een speciaal programma, waarbij maker Teus van Sintmaartensdijk toelichting zal geven.
Jarenlang lag de fantastische documentaire Buying The Band te verstoffen in een la, maar vorige week kon deze eindelijk aan het publiek getoond worden. De supergrappige film over een vastgoedmagnaat die de oude band van Herman Brood bij elkaar brengt om zijn jeugddroom waar te maken, ging direct viral. Dit was echter geen verrassing, want de afgelopen maanden gonstte de film al onder muzikanten, die elkaar illegale linkjes naar de film doorstuurden.
Buying The Band draait 22, 23 en 24 februari om 20:30 uur in de Melkweg. De toegang tot de film is gratis, vol = vol. Alle informatie over Buying The Band is hier te vinden.
De Ontstaan van een Cultfilm
‘Het is iemand in de muziekwereld, maar ik heb gezworen zijn naam geheim te houden.’ Zo’n beetje iedereen die iets doet in de Nederlandse muziekwereld - van Barry Hay tot Kensington tot de complete Excelsior-stal - kreeg ergens in het afgelopen halfjaar een appje met een WeTransfer link: ‘Dit moet je echt zien. Echt.’ Die link leidde naar de film Buying The Band, gemaakt door Teus van Sintmaartensdijk, die de tv noch de theaters haalde. En dat is bizar, want iedereen die de link aanklikte en de eerste drie minuten bekeek, was hooked aan het verhaal van Jan ’t Hoen en de Romanza Brava.
‘Ik heb hem inmiddels een paar keer gezien’, zegt Matthijs van Duijvenbode, toetsenist en songwriter voor onder andere Tim Knol en Douwe Bob. ‘Ik vind hem zo ontzettend goed gemaakt.’
Een Onverwachte Ontmoeting
Het verhaal van Buying The Band begon toen tv-maker Teus van Sintmaartensdijk een locatie zocht voor het programma Metropolis. Het programma over stedelijk leven op allerlei plekken in de wereld zocht een uitzicht over de daken van Amsterdam en liet zijn oog vallen op een pittoresk torentje. ‘Op een gegeven moment zagen we Koos van Dijk, de oude manager van Herman Brood, daar lopen. We vroegen hem of hij wist wie daar woont. “Ik”, antwoordde hij. Hij gaf ons toestemming daar te filmen, en de laatste keer dat we daar waren vertelde hij over zijn plannen. De band zou weer bij elkaar komen, ze zouden gaan touren met Nina Hagen. Ik moest absoluut zijn partner eens ontmoeten.’
En dus zat hij even later op de Stadhouderskade met die excentrieke Koos van Dijk en een vastgoedondernemer met het Financieele Dagblad op de hoek van zijn bureau. Hij merkte dat deze man de motor was achter het bijeenbrengen van de band. Buying The Band is een geweldige clash tussen twee werelden die niets met elkaar te maken hebben.
De Werelden van Jan ’t Hoen en de Muziek
Matthijs van Duijvenbode: ‘Jan wilde iets dat helemaal niet kan. Hij heeft een stelletje papegaaien gekocht, en daar wil hij huismussen van maken. Hij haalt alles dat goed was aan het originele product eruit. De maker heeft dat waanzinnig knap geregisseerd. Hij was erbij op alle belangrijke momenten en heeft het verhaal met heel veel humor verteld. Zo’n muzikant in zijn keukentje met de poes en een fles Jack Daniels.’
Het is ook confronterend. ‘We hebben het er vaak over gehad: is deze film nou echt zo goed, of doet het ons vooral wat omdat het zo dicht bij onszelf komt?’ Dat zegt Cedric Muyres, manager van Kensington en een groot liefhebber van muziekfilms. Met zijn project Chasing Reels probeert hij bijzondere films eenmalig de bioscoop in te krijgen.
‘Alleen al die scène waarin ze met een Nightliner tourbus naar een jongerencentrum in Emmen rijden. Ik weet natuurlijk wat zoiets kost. En dan kom je er ook nog achter dat die bus niet gehuurd is, maar gekocht! En toch: ik heb wel respect voor wat hij probeert. Wat zou jij doen als je heel veel geld had? In de basis is het gewoon fucking stoer, alleen werkt het zo natuurlijk niet. Jan denkt van die muzikanten te kunnen vragen dat ze stoppen met drinken, want bij hem op kantoor doen medewerkers dat ook niet. En om dat eventjes te bespreken met de zanger, spreekt hij gewoon af in het Okura.’
Quotable Scènes en Kritische Vragen
Buying the Band zit vol met quotable scènes. Koos van Dijk in een speeltuintje tijdens de ochtendgym, Nina Hagen op bezoek in Amsterdam, natuurlijk Wild Romance-gitarist David Hollestelle die zich afreageert op de strenge eisen van zijn nieuwe suikeroom: ‘Ik vraag toch ook niet aan hem waarom hij zoveel auto’s heeft?’
En als je vervolgens goed oplet, zie je dat Jan ’t Hoen daadwerkelijk in elke scène in een andere auto rijdt. Matthijs van Duijvenbode ziet al die grappige details natuurlijk ook. Maar, waarschuwt hij, ‘ik wil absoluut niet dat Jan de ‘laughing stock’ wordt. Ik geloof dat hij het goed bedoelt.’
The Wild Romance draaide natuurlijk om Brood. Hij was het die de band zo bijzonder maakte, niet al die andere gasten. En toch worden ze er allemaal bij betrokken.
All Things Must Pass (1080p) FULL DOCUMENTARY - Music, Tower Records, Business
De Film Vond Zijn Weg
“Ik zweer je dat ik niet weet hoe dat gebeurd is”, zegt filmmaker Teus van Sintmaartensdijk over zijn film Buying the band. Hij maakte de film al in 2014, maar niemand wilde ‘m hebben. Totdat hij deze zomer ineens berichten kreeg, dat de film als een lopend vuurtje onder muzikanten werd verspreid. Van Sintmaartensdijk heeft dus geen idee hoe de film ineens bij anderen terecht kwam.
"Die film was dood, er lag een harde schijf in m’n la. Maar steeds meer berichten kwamen mijn kant op, dat die film verspreid werd." Dat vond hij al hilarisch. Van Sintmaartensdijk besloot de film bij zijn contacten bij de VPRO en 3 voor 12 aan te kaarten, "die kenden de film ook al", vertelt hij.
Populair Onder Muzikanten
De film gaat over de steenrijke zakenman Jan ‘t Hoen die ervan droomt in een rockband te spelen. Hij probeert daarom de oude band van Herman Brood bij elkaar te krijgen, met hemzelf op drums. 't Hoen krijgt de mannen bij elkaar en regelt een studio en een manager. Maar rock & roll en het zakenleven blijken nogal anders te zijn, zo blijkt al snel.
Filosoof en musicus Frank Meester, die ook bij Spraakmakers aan tafel zat, vond de film erg herkenbaar: "Die strijd die er altijd is binnen bandjes, dat herkent iedereen die muziek maakt. Daarom is de film zo populair onder muzikanten."
Onafhankelijke Productie en Waardering
'Ik word er nu niet rijk van'
Van Sintmaartensdijk heeft zelf de productie van de film betaald, vertelt hij. "Het moest natuurlijk onafhankelijk zijn, dus ik heb het zelf betaald en een vriend van mij heeft er wat geld in gestoken zodat ik af en toe met een geluidsman kon draaien. En die heb ik nog niet helemaal terug kunnen betalen. Ik ben er niet rijk van aan het worden. De lol voor mij zit 'm erin dat er zoveel aandacht voor is."
Chapeau van Jan Slagter
Aan het einde van het gesprek krijgt Van Sintmaartensdijk nog een groot compliment van Jan Slagter, directeur van omroep Max. "Ik vind het wel knap. Echt respect voor hoe je dit hebt gedaan. Dat je met zo weinig middelen dit hebt gemaakt, winst interesseerde je niks."
De situatie rond de eerste quote wordt gitarist David gemaand om naar de afkickkliniek te gaan. David is niet op z'n mondje gevallen en maakt een opmerkelijke vergelijking tussen alcoholgebruik en het autobezit van Jan 't Hoen.
Investeren in een band doe je niet met geld zegt Dirk.
Zoals bij elke risicovolle onderneming moeten er ook mensen ontslagen worden.
De documentaire, die al in 2014 werd gemaakt, werd aanvankelijk door geen enkele omroep op tv vertoond. De film wordt door fans vergeleken met een real life-versie van 'This is Spinal Tap' of de film 'Life on the Road' van Ricky Gervais. De situatie rond de eerste quote wordt gitarist David gemaand om naar de afkickkliniek te gaan. David is niet op z'n mondje gevallen en maakt een opmerkelijke vergelijking tussen alcoholgebruik en het autobezit van Jan 't Hoen.