Dr. John, geboren als Malcolm John (Mac) Rebennack Jr. (New Orleans, Louisiana, 20 november 1941 - 6 juni 2019), ook bekend als Dr. John Creaux of Dr. John the Night Tripper, was een gerenommeerde pianist, zanger en songwriter.
Zijn muzikale reis begon in de jaren vijftig in New Orleans. Aanvankelijk speelde hij gitaar in diverse bands, waaronder zijn eigen formatie The Loafers. Samen met zijn vriend Seth David schreef hij het nummer "Lights Out", dat een regionale hit werd voor zijn neef Jerry Byrne. In 1959 kende hij zelf een kleine hit met het instrumentale nummer "Storm Warning".
Zijn gitaarspel moest hij echter opgeven nadat zijn linkerringvinger in 1960 in Jackson, Mississippi, geraakt werd door een kogel die bedoeld was voor zijn medemuzikant Ronnie Barron. Hoewel de vinger in het ziekenhuis weer werd aangezet, functioneerde deze nooit meer naar behoren. Dit markeerde een keerpunt in zijn carrière, waarna hij zich meer ging richten op de piano.
Van Sessiemuzikant tot Voodoo-icoon
Als sessiemuzikant in Los Angeles werd Rebennack in de jaren zestig lid van het losse collectief The Wrecking Crew. Met hen werkte hij mee aan opnames voor diverse artiesten. Eind jaren zestig nam Rebennack de artiestennaam Dr. John The Night Tripper aan. Deze naam was geïnspireerd door een legendarische voodoo-dokter die rond 1800 in Louisiana actief was.
In zijn psychedelische optredens integreerde Dr. John voodoo-rituelen en presenteerde hij zich met extravagante kostuums en pruiken. Deze unieke stijl bezorgde hem een aanzienlijke cultstatus.
Muzikale Evolutie en Succesalbums
Het album The Sun, Moon, And Herbs uit 1971 kende bijdragen van artiesten als Eric Clapton en Mick Jagger. Dit album markeerde een verschuiving naar een rustigere muzikale stijl, met een grotere focus op traditionele rhythm-and-blues en funk. Deze richting werd verder uitgebouwd op het album Dr. John's Gumbo uit 1972. Het daaropvolgende nummer "Iko Iko" behaalde een notering in de Billboard Hot 100.
Een ander belangrijk werk was het album In the Right Place uit 1973. De nummers "Right Place Wrong Time" en "Such a Night" werden grote successen, mede dankzij de zelfspot in de teksten, waaraan ook Bob Dylan, Bette Midler en Doug Sahm hadden bijgedragen. Het album Desitively Bonnaroo uit 1974, met medewerking van Allen Toussaint, wordt beschouwd als Dr. John's laatste echte funkalbum uit die periode.
Latere Carrière en Erkenning
Na het midden van de jaren zeventig bleef Rebennack zeer actief als solomuzikant. Hij werkte als sessiemuzikant samen met artiesten als de Rolling Stones, Van Morrison, Willy DeVille, Carly Simon en James Taylor. Daarnaast componeerde en produceerde hij filmmuziek, waaronder voor de film Cannery Row.
Dr. John ontving gedurende zijn carrière zes Grammy Awards. In maart 2011 werd hij opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame, een eer die hem werd aangereikt door John Legend. In mei 2013 ontving hij een eredoctoraat van de Tulane University, wat hem de titel "Dr. Dr. Dr. John" opleverde.
Het spectrum verkennen | Documentaire van Dr. John N. Ott over de gezondheidseffecten van licht
Discografie (selectie)
| Album | Jaar | Notering (tip) | Nr. |
|---|---|---|---|
| Dr. John plays Mac Rebennack vol. 1 | 1981 | ||
| Dr. John plays Mac Rebennack vol. 2 | 1983 | ||
| Such a night! | 1984 | ||
| The ultimate Dr. John | 1990 | ||
| Right place, wrong time | 1973 | 4 |
Dr. John droeg bij aan de soundtrack van de Disney animatiefilm The Princess and the Frog uit 2009.