‘Kom hier dat ik u kus’ is een film die de complexe dynamiek van familieverhoudingen en de impact van tijd op menselijke relaties verkent. De film toont hoe zelfs de meest ingrijpende gebeurtenissen niet altijd alles helen, en duikt diep in de oorsprong van iemands identiteit, en de redenen waarom we worden wie we zijn.
Opbouw en thematiek
De film is op meesterlijke wijze opgedeeld in drie delen, elk met een eigen focus: ‘de moeder,’ ‘de liefde’ en ‘de vader.’ Deze structuur stelt de kijker in staat om de ontwikkeling van het hoofdpersonage, Mona, door verschillende levensfasen te volgen. We zien Mona als negenjarige, vierentwintigjarige en vijfendertigjarige, wat een breed perspectief biedt op haar innerlijke worstelingen en externe invloeden.
Het verlies van de moeder en de komst van een stiefmoeder
Op negenjarige leeftijd verliest Mona haar moeder. Kort daarna hertrouwt haar vader en treedt een jongere, labiele vrouw toe tot het gezin. Deze stiefmoeder eist al snel alle aandacht op, waardoor Mona zich van jongs af aan gedwongen voelt om de verantwoordelijkheid voor de huiselijke harmonie op zich te nemen. Ze probeert zich te schikken naar haar manische stiefmoeder Marie, gespeeld door Wiene Dierickx, in een poging het nieuwe gezin te redden.
De zoektocht naar liefde en zelfbehoud
In het tweede deel van de film ontmoet Mona Louis (Valentijn Dhaenens), een oudere, narcistische en gecompliceerde schrijver. In deze relatie, net als in haar leven, staat Mona aan de zijlijn en cijfert ze zichzelf weg. Ze werkt als dramaturg bij een toneelgezelschap dat wordt geleid door Marcus (Stefan Perceval), een dominante en egocentrische regisseur. Ook hier verdwijnt Mona op de achtergrond, behalve wanneer er problemen opgelost moeten worden; dan staat ze altijd klaar om anderen te helpen. Hoewel Mona van binnen beseft dat ze over zich heen laat lopen, slaagt ze er niet in om dit patroon te doorbreken.
Confrontatie met sterfelijkheid en verzoening
Het laatste deel van de film brengt Mona in confrontatie met de terminale ziekte van haar vader. Hoewel ze nog steeds samen is met Louis, dwingt de naderende sterfelijkheid van haar vader haar tot diepere reflectie over het leven. Op zijn sterfbed vindt een voorzichtige verzoening plaats, maar Mona voelt zich op het punt te verdrinken in haar eigen emoties en verantwoordelijkheden.
Artistieke Merites en Realisme
‘Kom hier dat ik u kus’ is, net als de gelijknamige roman van Griet op de Beeck, een film die tot tranen toe kan ontroeren. De film grijpt de kijker bij de keel en dwingt tot reflectie over het eigen verleden en de toekomst. Het is confronterend en ontwapenend, waardoor het zeer waarheidsgetrouw aanvoelt. De film voelt aan als een intieme inkijk in willekeurige woonkamers, achter gesloten deuren.
Documentair tintje en cinematografie
Het documentaire-achtige karakter van de film is niet verwonderlijk, aangezien de regisseurs, Sabine Lubbe Bakker en Niels van Koevorden, eerder de geprezen documentaire ‘Ne me quitte pas’ maakten. Dit is hun fictiedebuut, en het is een zeer geslaagd debuut. De beklemming die de film teweegbrengt, wordt mede veroorzaakt door de camera die buitengewoon dicht bij de acteurs durft te komen. Elke scène ademt een onderhuidse spanning die de kijker een benauwd gevoel geeft. De scènes beginnen vaak levendig en genegen, maar de sfeer kan op elk moment omslaan, wat de tafereel gevoelig maakt: liefde en destructie kunnen tegelijkertijd bestaan.
Kijk Ons voorpremière: Kom Hier Dat Ik U Kus
Acteerwerk en karakterontwikkeling
De karakters in ‘Kom hier dat ik u kus’ zijn ongelofelijk goed uitgedacht, wat getuigt van het voorwerk van Griet op de Beeck. Hoewel Mona grotendeels al bestond in de roman, heeft Tanya Zabarylo haar een helder gezicht gegeven. Haar blik en zwijgen spreken boekdelen, en de dialogen zijn zo realistisch naturel als de roman poëtisch is. Het acteerwerk van de volledig Vlaamse cast wordt geprezen als sterk en meeslepend. Weinigen vallen uit hun rol; integendeel, ze verdiepen de personages.
Tanya Zabarylo als Mona excelleert in haar rol. Zowel de jonge Olivia Landuyt als de volwassen Zabarylo brengen de complexiteit van Mona overtuigend over. De volwassen ogen van Zabarylo zijn moeilijk te lezen voor de andere personages, maar voor de kijker is ze volledig te begrijpen. Dit is een bijna onmogelijke balans die ze meesterlijk vindt.
Tom Vermeir heeft een uitdagende rol als de sympathieke vaderfiguur Vincent, die een anker wil zijn voor zijn gezin, maar de controle ziet wegglippen. Wine Dierickx portretteert stiefmoeder Marie met de onvoorspelbare gewiekstheid die iedereen op scherp zet.
Enkele personages, zoals de broer Alexander (gespeeld door Tijmen Govaerts), hadden een grotere rol verdiend, gezien hun minimale aanwezigheid in de film.
Verhaaltechnische nuances
Hoewel sommige verhaalsegmenten aanvankelijk kunnen afdwalen van de centrale premisse, zoals een scène in een zweethut of de reacties van de regisseur op kritiek, blijken deze later cruciaal voor het begrijpen van latere ontwikkelingen. De film werkt als een puzzel, waarbij de psyche van het personage stukje bij beetje wordt opgebouwd.
Ondanks momenten van lichtheid, is ‘Kom hier dat ik u kus’ een vrij zwaarmoedige vertelling. Het grauwe kleurenpalet en de realistisch aanvoelende personages die worstelen met hun problemen, dragen bij aan de intense betrokkenheid van de kijker. De personages doen elkaar niet opzettelijk leed aan, maar hebben iets in zich wat ze niet kunnen bedwingen, wat de pijn in sommige opzichten nog scherper maakt.
Productiegegevens
- Speelduur: 100 minuten
- Jaar: 2020
- Regie en scenario: Sabine Lubbe Bakker en Niels van Koevorden
- Cast: Tanya Zabarylo (Mona), Tom Vermeir (Vincent), Wine Dierickx (Marie), Valentijn Dhaenens (Louis), Olivia Landuyt (jonge Mona), Tijmen Govaerts (Alexander), Stefan Perceval (Marcus), e.a.
- Genre: Drama
- Waardering: 4 van 5 sterren
‘Kom hier dat ik u kus’ is een geslaagde Nederlands-Belgische coproductie die de essentie van Griet op de Beeck’s roman weet te vangen en de kijker uitnodigt om na te denken over de eigen familiebanden en de vormende krachten van het leven.