De Pony Express was een koeriersdienst van ruiters die post en kleine goederen vervoerden tussen Missouri en Californië. De dienst bestond slechts van 1860 tot 1861 en was in die tijd van groot belang voor de communicatie tussen het westen en oosten van Amerika. De Pony Express is dan ook legendarisch en onderwerp van een aantal verhalen en films over het Wilde Westen.
Het Ontstaan van de Pony Express
In 1848 kwam de Californische goldrush op gang, wat ervoor zorgde dat de staat Californië versneld toetrad tot de Verenigde Staten, in 1850. De bevolking groeide snel en zodoende ontstond de behoefte tot snelle communicatie tussen deze nieuwe staat en de rest van de Verenigde Staten. Daarnaast speelde de dreiging van de aankomende Amerikaanse Burgeroorlog een rol. Grote delen van de VS stonden reeds via de telegraafdienst met elkaar in verbinding, maar de lijnen kwamen niet verder dan St. Joseph, Missouri.
De Pony Express werd ingesteld door de ondernemers William H. Russell, Alexander Majors en William B. Waddell. De dienst begon eigenlijk als een publiciteitsstunt met als doel een regeringscontract in de wacht te slepen voor postvervoer. Het werd opgezet door de Central Overland California and Pikes Peak Express Company, een bedrijf dat al post per postkoets vervoerde over verschillende routes. Het idee was dat als een telegram vanuit New York of Washington D.C. de westkust kon bereiken, dit ook voor de Pony Express mogelijk moest zijn.
De Dienst en de Route
Op 3 april 1860 vertrok de eerste rit van de Pony Express vanuit St. Joseph, Missouri. De beroemde verbinding was het eerste snelle transportmiddel voor kleine goederen en post over het Noord-Amerikaanse continent. Poststukken konden in tien dagen tijd van St. Joseph in Missouri naar Sacramento, bij de kust van de Stille Oceaan, worden vervoerd. Dit was aanzienlijk sneller dan de postkoets.
Langs de route van circa 3100 km werden 184 wisselpunten opgezet. Elk wisselpunt lag op een afstand die een paard constant in galop kon overbruggen, variërend van 8 tot 40 km, afhankelijk van het terrein. Op elk wisselpunt nam de ruiter een nieuw paard en reed naar het volgende station. De ruiters konden om de tien mijl gebruikmaken van een wisselstation, waar de rijdieren werden verwisseld zodat ze op volle kracht door konden galopperen. Zesentwintig keer per maand konden ruiters poststukken heen en weer brengen.
De route voer over vlakten, woestijnen en bergpassen. Deze begon in St. Joseph, Missouri. Na het oversteken van de Missouri volgde deze een deel van het Oregon Trail en het California Trail tot aan Fort Bridger in het zuidwesten van Wyoming. Hierna werd het Mormon Trail gevolgd naar Salt Lake City. Vervolgens werd de Central Overland Route gevolgd tot aan Carson City, waarna de Sierra Nevada werd overgestoken naar Sacramento, de hoofdstad van Californië. De Pony Express Terminal in Sacramento is nog steeds te bezichtigen. Na aflevering werd de post verder per boot over de rivier de Sacramento vervoerd naar San Francisco.
De Ruiters en de Gevaren
Werken voor de Pony Express was voor lang niet iedereen weggelegd. Vanwege de grote gevaren werd er specifiek gevraagd om jonge, moedige ruiters. Een bekende advertentie luidde: "Wanted: Young, skinny, wiry fellows not over eighteen. Must be expert riders, willing to risk death daily. ‘Orphans preferred’". De ruiters moesten onverschrokken mannen zijn, want er waren veel gevaren onderweg. Ze mochten niet meer dan 50 kg wegen, zodat er meer post vervoerd kon worden, wat betekende dat veel ruiters onder de 18 jaar waren. Volgens historicus Joseph Nardone is de bewering dat er een advertentie was waarin weeskinderen de voorkeur hadden, echter een verzinsel uit de 20e eeuw.
De posttas, de mochila, was speciaal voor de Pony Express ontworpen. Hij moest geschikt zijn om snel naar een ander paard te worden overgebracht. Hij werd over het zadel gegooid en op de plaats gehouden door erop te gaan zitten. Elke hoek had een zak (cantina) waarin de bundels post werden gestopt. De mochila kon ongeveer tien kilo post bevatten.
Bij de nadering van een wisselstation blies de ruiter op een hoorn om zijn komst aan te kondigen. De bemanning van het wisselstation moest er al eerder voor zorgen dat er een vers paard gezadeld klaar stond. De ruiter nam bij het wisselstation de mochila met zich mee. Naar verluidt werd er dag en nacht doorgereden, maar dat was waarschijnlijk alleen bij volle maan mogelijk.
De bekendste ruiter van de Pony Express was ongetwijfeld William Cody (1846-1917), beter bekend als Buffalo Bill. Hij werkte in 1860 voor de avontuurlijke transportdienst. Later maakte hij naam tijdens verschillende Indiaanse oorlogen.
Het Einde van de Pony Express
Het nieuws van de verkiezing van president Abraham Lincoln bereikte in zeven dagen en veertien uur San Francisco, een belangrijke stad aan de Amerikaanse westkust. Tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen 1860 werd in extra ruiters geïnvesteerd om de route nog sneller af te kunnen leggen.
Toen in mei 1860 een oorlog uitbrak met de Paiute-indianen, werd de dienst korte tijd stilgelegd. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog werd de route sterk ingekort. Op 26 oktober 1861 werd het einde van de Pony Express aangekondigd. Dit gebeurde toen de oost- en westkust van de Verenigde Staten met elkaar verbonden werden door de eerste transcontinentale telegraafdienst (de First Transcontinental Telegraph).
De dienst had slechts 16 maanden bestaan en bleek ondanks subsidie een financiële ramp. Toch was de Pony Express als communicatiemiddel van zeer groot belang geweest. Het was tot de komst van de telegraaf de snelste vorm om berichten uit te wisselen en de snelste vorm van transport voor de komst van de spoorwegen, negen jaar later.
De Pony Express in de Cultuur
De Pony Express is ook na haar korte bestaan een blijvende legende gebleven. De route van de Pony Express is sinds 1992 te wandelen via het Pony Express National Historic Trail. In het Pony Express National Museum worden herinneringen aan de postdienst bewaard, zoals een originele postzak.
De Pony Express is ook opgenomen in de stripreeks Lucky Luke. Daarnaast is er een Amerikaanse Western televisieserie uit 1959-1960, getiteld Pony Express, die ging over de avonturen van een agent van de Central Overland Express Company. De halfuur durende serie, met Grant Sullivan en Don Dorrell in de hoofdrollen, werd gecreëerd door California National Productions en liep voor vijfendertig afleveringen in syndication van de herfst van oktober 1959 tot mei 1960. De serie kende twee terugkerende rollen: Grant Sullivan als Brett Clark, een rondreizende onderzoeker voor het bedrijf, en Don Dorrell als Donovan, een jonge Pony Express-ruiter. De pilotaflevering van Pony Express, de eerste Western-televisiepilot die in kleur werd geschoten, werd in februari 1957 opgenomen met James Best in de hoofdrol.
De geschiedenis van de Pony Express
tags: #pony #express #televisieprogramma