Guy, ook wel bekend als Zwangere Guy, is een intrigerende figuur in de hiphopwereld. Hij wordt omschreven als een orkaan, een bulldozer en de beste rapper ooit. Zijn debuutalbum is een krachtige uiting van zelfverheerlijking, maar tegelijkertijd een diepgaande zelfreflectie, waarbij hij zichzelf volledig afbreekt. Achter de façade van bravoure schuilt een slimme, tedere jongen die worstelt met de littekens van een pijnlijk verleden.
De Opkomst van een Unieke Artiest
Guy's populariteit is onmiskenbaar. Een uur voor een diepgaand interview gaf hij een spraakmakende 101Barz-sessie, waarbij hij zichzelf positioneerde als de allereerste rapper uit Brussel die dit deed. Op het moment dat hij de studio van Rotjoch betrad, verscheen ook de videoclip voor zijn nummer 'Wie Is Guy?'. Deze clip, geregisseerd door Koen Mortier en Joe Vanhoutteghem, is zo controversieel dat deze al voor de officiële release voor opschudding zorgde. Platenlabel Top Notch besloot uiteindelijk dat Guy de clip beter op zijn eigen YouTube-kanaal kon publiceren.
Controversiële Beelden en Artistieke Vrijheid
De openingsscène van de videoclip toont Adolf Hitler die schreeuwt dat Guy's plaat van de markt gehaald moet worden. De rapper legt lachend uit dat dit een verwijzing is naar Bart de Wever, een "zeer rechtse politicus, partijvoorzitter van de NV-A en burgemeester van Antwerpen." Guy beschrijft hem als gevaarlijk, grappig, slim en iemand die dezelfde tactieken als Trump gebruikt. Verderop in de video vliegt Guy, knetterstoned, naar de hemel om God neer te schieten en diens ingewanden te verorberen. Uiteindelijk wordt de rapper zelf ter dood veroordeeld in de elektrische stoel, nadat hij door twee naakte politieagenten is meegesleept.
Guy geeft toe dat hij het leuk vindt om mensen te choqueren, met name andere rappers. Zijn fans begrijpen echter zijn unieke karakter. Hij stelt dat de meeste rappers middelmatige videoclips maken, terwijl hij kiest voor een 'alles of niets'-benadering: "het is geniaal of superslecht, er is geen grijze zone." De regisseurs Koen en Joe merkten dat met Guy alles mogelijk was. De rapper beschrijft de uitdagende ervaring op de set, zoals het idee om een grote hoeveelheid sperma in zijn gezicht te spuiten. Ondanks de intensiteit gelooft hij dat ze elkaar naar een hoger niveau tillen en dat dit beelden zijn die mensen over jaren nog zullen bekijken.
De Wortels van Guy: Trauma en Overleving
Guy, wiens echte naam Gorik van Oudheusden is, werd 30 jaar geleden geboren en getogen in Brussel. Het nummer 'Gorik, Pt. 1' biedt een inkijkje in zijn verleden. Op een boombap-beat met melancholische elektrische gitaar rapt hij over zijn stiefvader, die zijn moeder jarenlang mishandelde. In de bijbehorende clip is te zien hoe Guy gedwongen toekijkt hoe zijn moeder wordt geslagen door een bokser en uiteindelijk bloedend op de grond belandt. Ironisch genoeg kan Guy nu de humor inzien van deze scènes. Hij omschrijft het als volgt: "Wanneer mijn moeder zo wordt neergeslagen?… Ja, da’s eigenlijk niet grappig, maar ik vind dat wel grappig. Een vrouw die daar weerloos staat, rug tegen de muur, en die raging bull die BAM BAM staat te meppen. Ik lach dan met de zielige persoon die slaat, ik zie het verdriet van mijn moeder niet meer."
Deze traumatische periode begon op zijn dertiende. Op een dag moest hij met zijn zusje halsoverkop vertrekken. Ze verlieten zijn moeder's partner, die een corrupte politieagent bleek te zijn die gestolen drugs doorverkocht. Met slechts vier vuilniszakken vol spullen kwamen ze terecht bij zijn vader, waar hij kon "zijn was en plas doen". Voornamelijk sliep hij bij vrienden. Deze periode dwong hem om snel volwassen te worden, hoewel hij zich mentaal nog een kind voelde. Hij werd van school gestuurd omdat hij "niet in het systeem paste" en werkte in de bouw. Hij reflecteert: "Zonder die miserie was ik nooit de persoon geweest die ik nu ben, dus… Ik ga niet zeggen dat ik het als geschenk zie, maar ik heb van iets negatiefs iets positiefs kunnen maken."
Wraakgevoelens en de Bescherming van Familie
Guy hoorde via zijn zusje en moeder de meest schrijnende verhalen over zijn stiefvader. Wanneer hij hierover spreekt, fluistert hij bijna, geëmotioneerd. Hij bekent dat hij egoïstisch was door zijn drie jaar jongere zus achter te laten in die situatie. Zij heeft daar nog drie jaar geleefd en veel meegemaakt, wat haar diepgaand veranderde. Net als in 'Gorik, Pt. 1' rapt Guy over zijn wens om zijn stiefvader te vermoorden. In de videoclip slaat hij hem knock-out met een honkbalknuppel en verdrinkt hem vervolgens in een toiletpot. "Die tekst meen ik letter na letter en woord na woord," verklaart hij. Hij vertelt dat hij de stiefvader ooit bijna heeft neergeschoten, maar zijn vader en opa hielden hem tegen. Zij zeiden dat hij zich dan zou verlagen tot het niveau van zijn stiefvader en dat dit hem nergens zou brengen.
Hij beschouwt zijn stiefvader als een typisch voorbeeld van een drugsverslaafde zonder toekomst die in de marginaliteit belandt. Dit stemt hem echter tevreden: "Ge hebt uw eigen leven om zeep geholpen, crepeer maar. Kwijn maar weg in uw eigen miserie."
Nieuwe Relaties en Escalatie van Conflicten
Jaren nadat hij het ouderlijk huis verliet, kwam Guy zijn moeder tegen op nieuwjaarsdag. Ze was opnieuw mishandeld. Hij beloofde haar dat hij haar zou komen halen als dit nogmaals gebeurde. Op 23-jarige leeftijd nam hij zijn moeder bij zich in zijn kleine studio, waar zij in zijn bed sliep en hij op de bank. Hij verkocht destijds zelf zwaar drugs, waardoor hij zich op dat moment niet veel beter voelde dan zijn stiefvader, maar hij moest overleven en gaf zijn moeder het geld. Zijn moeder schrok hier niet van, omdat zij de vorige partner als speed- en cokedaler kende, terwijl Guy alleen wiet verkocht, weliswaar in grote hoeveelheden. Na drie maanden realiseerde Guy zich dat hij mentaal aftakelde. Kort daarna kreeg zijn moeder een nieuwe relatie met een ex-gedetineerde die 17 jaar had vastgezeten voor een bankoverval. Guy beschrijft dit als een stap naar nog grotere 'gangsters'.
De nieuwe partner van zijn moeder had goede bedoelingen, vertelt Guy teder. Op zijn aandringen diende zijn moeder haar veertig eerdere klachten tegen haar ex opnieuw in, wat resulteerde in de gevangenisstraf van zijn stiefvader. De nieuwe stiefvader liep vervolgens een café binnen met een wapen, schoot in de lucht, liet het wapen vallen en vroeg de eigenaar de politie te bellen. Hij liet zich vervolgens internen in de gevangenis van Brugge, met het verzoek om overplaatsing naar een andere gevangenis. Dit deed hij om dichter bij huis te zijn, maar vooral om de man die het leven van zijn moeder had verwoest, aan te pakken. Hij was bereid hiervoor anderhalf jaar vast te zitten, wat Guy omschrijft als "movieshit!". Hij benadrukt dat de man veel om zijn moeder gaf. Uiteindelijk stierf hij aan levercirrose. Ondanks zeventien jaar cel zonder alcohol, dronk hij na zijn vrijlating zijn eerste pint in Café The Freedom en dronk zeven jaar later zijn lever kapot.
De Naïviteit van zijn Moeder en de Verbroken Band
Guy zucht en stelt dat zijn moeder de ellende blijft opzoeken en tegelijkertijd naïef is met een goed hart. Ze ziet altijd het beste in mensen, wat volgens hem gevaarlijk is. Hij heeft haar verteld dat hij het verdriet dat zij hem heeft aangedaan, niet langer kan toelaten. Ze spreken elkaar momenteel niet, maar hij hoopt dat dit in de toekomst weer goedkomt.
Artistieke Evolutie en Eerlijkheid
Voordat Guy zijn album 'Wie Is Guy?' uitbracht, had hij al een indrukwekkend oeuvre opgebouwd. Hij maakte succesvolle platen met zijn Brusselse rapcrew STIKSTOF en bracht een mixtape uit als Zwangere Guy, waarmee hij zelfs op WOO HAH stond. Hij voelde echter dat de manier waarop hij toen muziek maakte, niet meer paste bij zijn huidige levenswijze. Fans wisten niet meer wie hij was. Guy benadrukt het belang van eerlijkheid, net als artiesten als Chet Baker, Kendrick Lamar, J. Cole, Eminem en Tupac, die hun ziel blootlegden. Hij vond dit de mooiste manier om met zichzelf om te gaan en wilde delen waarom hij soms kortzichtig, agressief of een kwal kan zijn. Hij wil echter geen excuus zoeken of als slachtoffer worden gezien.
'Wie Is Guy?': Een Album van Contrasten
'Wie Is Guy?' wordt beschreven als een alternatieve hiphop-plaat die uniek is voor België en ook in Nederland zelden te horen is. Op het album stelt psycholoog Dirk de Wachter dat mensen te veel gefocust zijn op geluk. Guy slaat zich op de borst, maar erkent ook dat hij een "rare motherfucker" is en soms net een kind. Het album bevat grimmige trapbeats, ontspannen g-funk in 'Guy - Funk', opgefokte baile funk in 'Mershedeïz', een emotionele pianotrack genaamd 'Beter Leven' en boombap-tracks die de sfeer van wietdamp oproepen. Hij omarmt hiphop-clichés en distantieert zich er tegelijkertijd van. Door de combinatie van genres en talen is het album onmiskenbaar Guy en een product van Brussel, de stad die hij zijn muze noemt.
Misschien wel door al zijn ervaringen is hij de koning op zijn eigen eiland. Hij wil simpelweg de beste zijn en deelt dit openlijk. Op zijn eiland zal hij zijn eigen wiet kweken en dagelijks vissen. Er zal altijd eten en drinken zijn, zodat bezoekers kunnen zien wat voor "baas" hij is. Hij deelt alles, maar benadrukt dat hij uniek is in wat hij doet. Hij zal zichzelf verheerlijken als een Griekse god.
Zwangere Guy speelt op 16 april in 3voor12 Radio, op 17 april in de Melkweg en op 6 april met STIKSTOF in Sexyland.