Zolang er gevoetbald wordt bij Feyenoord, wordt er gezongen. Vooral langs de lijn door de supporters, maar ook door de voetballers en leden op de clubavonden komen vele Feyenoord liederen voorbij.
Geschiedenis van Feyenoord Liederen
De geschiedenis van Feyenoord liederen gaat ver terug. Al in 1921 is er de Feyenoord Kampioen-Marsch, gecomponeerd ter gelegenheid van het eerste afdelingskampioenschap, waarvan alleen bladmuziek bekend is.
Het officiële clublied van Phida Wolff en Wim Lamme stamt uit 1948: Rood En Wit Zijn Onze Kleuren. Dit wordt al gauw vervangen door Geen Woorden, Maar Daden, ook wel bekend als Hand In Hand Kameraden. De eerste plaatversie van dit nummer verscheen in 1961 door Jacky van Dam, maar het lied werd al voor de oorlog overal in Rotterdam gezongen. Johnny Hoes liet op deze van origine Duitse melodie een Feyenoord-tekst schrijven door de bekende Rotterdamse tekstschrijver en componist Jaap Valkhoff.
Met de opkomst van de grammofoonplaat verschijnen er steeds meer liedjes over Feyenoord. In 1969 neemt het eerste elftal zelf een plaatje op, Wat is Dat Voor Een Club, dat zelfs de Top 40 haalt en nog steeds gezongen wordt. Later namen ook de selectie van 1993 (Feyenoord We Houden Van Die Club) en de selectie van 2004 (Feyenoord Is Het Toverwoord) een plaatje op, die eveneens Top 40 hits werden.
Vanaf begin jaren negentig verschijnen er regelmatig verzamel-cd's met Feyenoord-hits.
Sportieve Successen en Muzikale Inspiratie
Kampioenschappen, Europacupwinst, bekerwinst en andere grote sportieve successen leiden uiteraard tot veel nieuwe liedjes. Ook spelers als Coen Moulijn en Eddy PG worden bezongen; Wim van Hanegem maakt zelfs platen.
Behalve in het Hollands populaire genre, is Feyenoord ook bezongen in rock, house en rap. Liedjes gezongen door artiesten als Lee Towers, Cock van der Palm en Gerard Cox worden afgewisseld met liedjes die op de tribunes door supporters worden gezongen. Vaak zijn deze afkomstig uit Engeland, zoals You’ll Never Walk Alone, Don’t Take Me Home, We Love You Feyenoord en We Shall Not Be Moved. En natuurlijk Overal waar Jij Gaat, de supportershit uit 2022.
Muzikale Genres en Feyenoord Liederen
De teksten van de belangrijkste Feyenoord-liedjes vind je op deze pagina. Hieronder valt het levenslied, het luisterlied, cabaret en Nederlandstalige popmuziek. De wortels van de eerste drie genres gaan terug tot het begin van de twintigste eeuw. In variététheaters en later de revue was afwisselend plaats voor een grapje, een serieus of juist een sentimenteel lied. De all-round artiesten van voor de oorlog beheersten alle stijlen, maar na de oorlog ontstonden er specialisten.
Het levenslied wordt gezien als de meer volkse variant waarbij emoties zonder al te veel omhaal worden gezongen. Tegenover het levenslied staat het hoger aangeschreven luisterlied. Cabaret koppelt het (vaak kritische) luisterlied aan humoristische conferences. Vanaf de jaren tachtig is het, vooral na baanbrekend werk van Doe Maar, ook voor popgroepen normaal om in het Nederlands te zingen. In de 21e eeuw bedienen de bestverkopende Nederlandse artiesten zich van hun eigen taal.
Hoewel veel popmuziek betiteld kan worden als dansmuziek, heeft dance als genre specifiek betrekking op grotendeels elektronische muziek die speciaal bedoeld is om de dansvloer vol te krijgen en die zich richt op de bijbehorende clubcultuur. Die cultuur ontstond in de discotheken van de jaren zestig en kreeg in het daaropvolgende decennium een eigen soundtrack met de komst van de discomuziek. Als genre-aanduiding werd de term dance pas gemeengoed in de jaren tachtig, toen house zijn intrede deed. In de jaren negentig was dance synoniem met eurodance, de elektronische top-40 muziek die te poppy was om door te gaan voor house.
Bekende Artiesten en Hun Connectie met Feyenoord
Lee Towers, geboren als Leen Huizer, is een hardwerkende zakenman die zich opwerkt met het stoere imago van ‘zingende kraanmachinist’ en daarmee de personificatie wordt van het Rotterdamse motto ‘geen woorden maar daden’. Lee spiegelt zich als eerste Nederlander aan de Las Vegas-shows van Sinatra en Elvis en weet daarmee de Ahoy een recordaantal van vijftig keer uit te verkopen. Met zijn grote bril, gouden microfoon en geleende hits is Lee uit duizenden te herkennen. Hij is verder huiszanger bij zijn favoriete voetbalclub Feyenoord. En met succes, in het seizoen dat Leen voor elke ‘Europese’ thuiswedstrijd zingt, wint de club de UEFA Cup.
Johnny Hoes (Rotterdam 1917) was zanger, liedjesschrijver, talentscout, platenbaas en de zelfverklaarde ‘koning van het levenslied’. Hoes speelde daarmee een belangrijke rol in de ontwikkeling van het levensliedgenre. Zo lanceerde hij de carrière van de Zangeres Zonder Naam en ging zijn lied Och, Was Ik Maar Bij Moeder Thuis Gebleven (1961) 450.000 keer over de toonbank, een record voor een Nederlandstalige single. De onvermoeibare Hoes deed zijn platenmaatschappij Telstar over aan zijn kinderen, maar zong tot op hoge leeftijd door.
DJ Paul Elstak is één van de grondleggers van de gabberhouse, de extreme dansmuziek die rond 1990 ontstaat in de Rotterdamse discotheek Parkzicht. Elstak is één van de eersten die de enorme populariteit van het genre in klinkende munt weet om te zetten. Naast zijn muziek zet hij ook feesten, een label (Rotterdam Records), een boekingskantoor en een kledinglijn op.